Sevdiğim

İsyan etmek istiyorum
Edemiyorum Allahım
Düşünüyorum benden kötülerini
Ama aşık atan yenilen şamarın
Ölüm demek olduğunu biliyorum
Şimdi ise aşktan sonraki ölümdeyim

Demek en sevdiğim sende
Bana bunu yapacaktın Sevdiğim
Bıktım artık bu yıkılmadan
Bıktım inanki bıktım Sevdiğim
O seni son görüşümde
Sessiz kalmansaydın be  sevdiğim
Bu sessizlikten sensizlikten
Suratıma kapanan kapılardan
Bıktım inan Sevdiğim
Keşke konuşsaydın
O son sözlerin hakaret olsada
Bağırsaydın küfür etseydinde konuşsaydın

Sendemi aşkını terk eden şerefsiz
Bir karşılıksız  sevdiğim
Duyguları çalan bir hırsız
Arkamdan vuran adi
Yüzüme gülen iki yüzlü
Olmak zorundamıydın be sevdiğim

Kalbim seni seviyor ama
Ellerim bunları yazıyor
Senin Sevdiğin senide terk etseydi
O senin karşında öylece konuşmadan dursaydı
Ellerini sıkmaktan kaya olsaydı
O eller kim bilir neler yazardı bana

Ne yapayım sevdiğim
Hata işledik sorgusuz sevmekle seni
Sarraf değilimki
İnsanları altın gibi tartayım
Bende sevdiğimi tanıyamamışım
O gözleri yanıltmış beni yalan söylemiş

Bu son şiirim sana
Bu son adını anışım
Bakalım Sevdiğim ellerim böyle diyor
Bu dudaklarım ne kadar
Bu yemini tutacak
Ne kadar ruhumu saklayacağım senden

Belkide sana aşık olmamdan
Çok korktun deli gibi sevilmekten
Senin ruhun hür
Bir yere bağlı kadığı için
Sevmek istemedin beni
Bir zamanlar ayıpladığın senin oldu

Hayat ne yapabilirim ki
Acıda olsa yaşamaktan başka
Yaşayacağız be sevdiğim
Sana inat dünayaya inat
Bu iki yüzlülere inat
Yaşayacağım sevdiğim kalbime inat

Karşına geçipte yalvaramam
Şairimya kişiliğim elvermez
Dugusalımya yüreğim elvermez
Seni seviyorumya kalbim izin vermez
Karşınada sev beni dememe
Şiirlerimde ise ellerim yazar konuşmaz

Sende bir şamar vur
Alışkanız tiryakiyizya
Bu aşk darbelerinin
Birde sen vur be sevdiğim
Ne fark ederki bir eksik bir fazla
Birde kalbim sende kalsın

Yalanmış demek
Benim için ilk şiir yazman
Yalanmış demek
Kalbinin ortsında olmak
En büyük yalan ise
Beni sevdiğinmiş nasıl sevgi bu

Artık telofonda edemem
Bana sessiz küfür eden sevdiğim
Onu görememde
O son suratını gördükten sonra
Tek bir mektup içinde
Bu şiirimi gönderirim sevdiğim

Hani bir ay önce canındım
Nerde o sevgi gösterileri
Demek sen benim gurumla
Bir palyanço gibi oynamışın
Dalga geçmişin benim aşkımla
Ama ben senle bir dalga geçersem

Ben son yolcuşuğuma uğurlanırken
Kolumdan tutup kurtarmıştın ölümden
Nerden bilirdim tekrar atacağını ölüme
Kendi elinle kurtardın topraktan
Şimdi ise kendi elinle
Benim mezarımı kazıyorsun sevdiğim

Şimdi içiyorum sevdiğim
Gecenin karanlığı ile sarhoş oluyorum
Gözerimden akan yaşlarla
Bedenim sarhoş oluyor sensizlikte sevdiğim
Kızmadın demi sana aşık olduğuma
Kızmadın demi son şiirime

Ama bilki sevdiğim
Seni ben kadar seven çıkmaz
Hayatta kıyamette ahirette
Benden çok seven bulunmaz
Belkide bende çok yanında olan olur
Ben zaten hiç yanında olmadımki ama sevdim

Belki dağın tepesinde bir mezarda
Belkide bir garipler mezarlığında
Belki isimsiz bir mezarda
Belkide bulutların tepesinde
Bekleyeceğim severek be sevdiğim

Sevmen için
Sana sormamı gerek
Kalbime girmen için
Sana danışmammı gerek
Senin için ölmem için
Senden ferman beklememmi gerek

Ben sormadan danışmadan severim 
Sevdiğim de olsan
Burnun havalardada olsa
Senin aşkınla yaşam güzel
O eski ruhunla sesinle yaşamak onu sevmek
O güzel günler yeter bana Sevdiğim

Hayatta kaldığın zaman
Yaşamayı seversin kurtulduğunda
Öldüğün zaman
Ölümü seversin toprağa konulduğunda
Sen sevdiğin an aşkını severim
Sen sevmediğinde ise hayeylerimi severim

Ben her zaman sevdiğim
Çatlak topraklara ekerim aşkımı
Hiçbir zaman yeşermeyeceğini bilsemde
Sende o çatlak topraksın
Toprakların en kuru ve susuz olanı
İşte sende izin vermedin aşkıma

İzin verseydin sevdiğim
Belki şu an aşkım yeşerecekti
Belkide filizlenip çiçek açacaktı
Olsun be sevdiğim olsun
Sen aşkıma izin vermesende
Kendi içimde yeşereceksin senden habersiz

Ben ne umutla gelmiştim son görüşmemize
Ama bende ne umut ne hal bıraktın
O merdivenleri çıkarken nasıldım
İnerken ise sanki bacağımı kırmıştın
Zorlada olsa iniyordum merdivenlerden
Sana inadına ise turp gibiyim dedim inerken

Son sözün ise kendine iyi bak
Sen beni hem öldür tek kurşunla
Birde sevdiğim alay eder gibi
Kendine iyi bak de
O gözlerin ise defol git de
Suratın ise bana kapanan bir kapı

Bu seni yazmak için aldığım kalem
Son kez seni yazıyor  sevdiğim
Bu senin aşkınla yanan kalbim
Sonsuza dek kapılarını kapatacakdünyaya
Bu sen diye haykıran dudaklarıma
Topraklar dolacak başka isim haykırmadan

Şu seni gerçekten seven
Şu garip şairi unutma olurmu
Bir mezar taşım olmasada
İyi biriydi dersin demi
Bir fatiha okurusun demi mezarım olamsada
Kalbinin azcık yerinde beni taşırsın demi

Korkuyordum aşkımı açıklamaktan
Demek çok kolaymış sevdiğim
Senin gibi dostu kaybetmekten
Ama sen hiç korkmamaşın dost olmamışım
Şimdi ise ne dost var nede sevdiğim
Sadece elimdeki yüreğim ve kalbimdeki sen

Gözlerimde yaş var
Damla damla akan sen
Beynimin içinde sen var
Durmadan beni deli eden
Hayatımda tek sen varsın
Beni her gün hayattan bezdiren

Bir postacı bu şiirimi getirirken
Ben o an ya camide yada mezardayımdır
o mektubu aç ve şiirmi oku
Ve kollarını aç yalvar işlediğin suç için
Ben affetsemde Allah affedermi bilmem
Dua ederken kulağında onlar amin sesleri

Benim her yediğim şamarda
Sen teselli ederdin be sevdiğim
Şimdi ise o herkezin şamarı değil
Senin şamarın yüzümde kalbimde yüreğimde
Şimdi kim teselli edecek seinin şamarında
Bilmiyorum be sevdiğim ben yinede seni seviyorum